معرفی تکنولوژی 3D

فیلم سه بعدی، نوعی تصویر متحرک است که حس عمق دار بودن مناظر و اشیاء را به بیننده القا می کند. اصولا ما اشیاء پیرامون خود را از دو زاویه متفاوت می بینیم. زیرا هر کدام از چشم های ما با اختلاف زاویه ای مشخصی، مناظر و اشیاء  را می بینند. اما مغز دو تصویر مختلفی را که از چشمها می رسند، با یکدیگر ترکیب نموده و در نهایت تصویری واحد را مشاهده می کنیم. به عبارت دیگر تصویر واحدی که انسان درک می کند در واقع متشکل از دو تصویر مختلف است. تفاوت این تصویر واحد با دو تصویر اولیه در این است که حس عمق دار بودن را برای انسان قابل درک می کند. عمق دار بودن تصویر به این معنی است که می توانیم  درکی از فاصله اشیاء نسبت به خود داشته باشیم. در مقابل این، هرکدام از تصاویری که تنها توسط یک چشم رویت می شود نمی تواند به تنهایی درکی از فاصله اشیاء را برای ما به همراه آورد.

در تصویربرداری  سه بُعدی، از نوعی دوربین مخصوص برای فیلمبرداری اشیاء و مناظر استفاده می شود. همانطور که انسان دارای دو چشم است، این دوربین نیز دارای دو لنز فیلمبرداری است.  همانطور که انسان تمامی مناظر را به وسیله چشمان خود از دو زاویه متفاوت می بیند، این دوربین فیلمبرداری نیز تصاویر را از دو زاویه مشابه زوایای بین دو چشم انسان  فیلمبرداری می کند. در نهایت فیلمی خواهیم داشت که از هر منظره ای دو تصویر با زاویای مختلف را تصویربرداری نموده است. هنگام نمایش، این دو فیلم روی تجهیزات پخش 3 بعدی به صورت متناوب پخش شده و با عینک مخصوصی که بیینده به چشم می زند، تصاویر به صورت 3 بعدی مشاهده می شوند. برای اینکه چشم انسان بتواند تصاویر فیلمبرداری شده را به صورت 3 بعدی ببیند، تصاویر چپ و راست فیلمبرداری شده، می بایست در هر ثانیه حداقل  120 بار متناوبا تعویض شوند. در هر بار تعویض تصویر، عینک نیز با تعویض تصویر هماهنگ شده و تصویر سمت چپ را برای چشم چپ و تصویر سمت راست را برای چشم راست بیننده قابل مشاهده می نماید. در نهایت مغز انسان، تصاویر چپ و راست را با هم ترکیب کرده و توهم سه بعدی برای بیینده به وجود می آید.

فیلمهای 3 بعدی از دهه50 میلادی وجود داشته اند. دوران طلایی فیلم های 3 بعدی به سال های 1950 تا 1955 باز می گردد. در دهه 50 فیلم های 3 بعدی به صورت گسترده ای در سینمای آمریکا ساخته می شدند. اما پس از این سالها، تکنولوژی 3بعدی، به علت هزینه بالا در ساخت و قیمت بالای تجهیزات مورد نیاز کم کم از رونق افتاد. علاوه بر این در آن سالها جایگاه مشخصی از سینمای 3 بعدی در صنعت سرگرمی تعریف نشده بود. تکنولوژی 3 بعدی به پنهان بودن خود ادامه داد تا اینکه در دهه 80 و 90 میلادی تعدادی فیلم 3 بعدی توسط شرکت قدرتمند IMAX جهت پخش در سینماهای مخصوص و پرده عریض شرکت IMAX ساخته شدند. این روند با سرعت کمی تا سال 2003 ادامه داشت تا اینکه در دسامبر 2009 و ژانویه 2010 اکران عمومی فیلم مشهور آواتار آغاز و فصل نوینی برای تکنولوژی خفته 3D شروع  شد. (برای سفارش فیلم آواتار می توانید به این صفحه مراجعه نمایید.)